Berichten

Als je ver naar het zuiden reist, kom je aan de blauwe zee. Die is er niet altijd geweest, want vroeger lagen daar de koperen bergen, die overdag zo fel in de zon schitterden dat je er niet naar kon kijken. In die bergen was een deur die toegang gaf tot een burcht vol koperen gangen en zalen en in die burcht woonde de oude koning Mansolein.
Paul Biegel. Uit: Het sleutelkruid. Illustraties Linde Faas. Gottmer, 2020. 
Een fantastisch heerlijk begin van raamvertelling Het Sleutelkruid  van meesterverteller Paul Biegel, dat hij voor het eerst uitbracht in 1964 en meteen een Gouden Griffel won.
Uitgeverij Gottmer bracht het, samen met twee andere Gouden Griffel Biegeltitels, dit jaar opnieuw uit, vers  getekend door Linde Faas, om zo een nieuwe generatie lezers enthousiast te maken voor de heerlijke verbeeldingskracht van deze schrijver. Het allerverrassendste is wel dat er totaal geen versleten woorden in de boeken staan. Elk woord past precies en past ook in deze tijd. Dan kun je schrijven!
Faas’ dromerige tekeningen roepen precies de juiste sfeer op bij de magie van deze sprookjesachtige verhalen.

De gedichten op dit blog zijn meestal voor oudere kinderen. Vandaag eens versjes voor peuters en kleuters.
Pan met water,
schepje zand,
en een blaadje
van een plant.
Even roeren
met mijn stok.
En nou proeven
slok, slok, slok.
Juffrouw wil je

ook een hap?
Nou, heel graag,
ik lust wel pap!
’t Is geen pap
maar soep met ballen!
Kom maar eten
met zijn allen!
Mieke van Hooft in Stamp stamp olifant. Tekeningen van Tineke Meirink. Uitgeverij Holland, 2002.

In dezelfde serie: Een schelp aan je oor van Harriet Laurey en Eén been stokkebeen van Paul Biegel, bekend van heel andere kinderboeken, boordevol grappige versjes zoals:
Zeg zwaluw, waar kom jij vandaan?
zeg zwaluw, kom jij van de maan?
Het volgend jaar dan koop ik vleugels
om met jou eens mee te gaan.