Berichten

Vandaag een gedicht van Benny Lindelauf die vanmiddag in Den Haag de Nienke van Hichtumprijs 2011 heeft gekregen voor zijn boek ‘De hemel van Heivisj’.  

Bibberlucht
Je zei
wie bang is voor diep
moet duiken.
Eén teug bibberlucht
vier armslagen durf
meer heb je niet nodig.
Kippenvel volstaat.
Kleren overbodig.

Maar op die zomersteiger
was ik een stokstijve reumareiger
en toen ik per ongeluk
botste met jouw blote lijf
Och arm!
kreeg ik het
zeven zaligheden warm.

Ik wilde wel mee.
Ik wilde wel ravotten
maar hoe moest dat
met mijn bleke bottenborst?
Ik riep dat je op moest rotten.
Ik zag je verdwijnen:
boze rug, boze boot.
Ik spiegelde me aan de rand
en drup voor drup voor drup
huilde ik voor jou
een meer
tot aan de overkant.
Benny Lindelauf. Uit: Vijf draken verslagen, Querido’s Poëziespektakel 4. Samenstelling Ted van Lieshout.
Querido, 2011.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Je weet het vast al maar stél nou dat je het gemist hebt:
Gisteren kreeg Benny Lindelauf de Woutertje Pieterseprijs 2011 voor zijn boek ‘De hemel van Heivisj’. De Woutertje Pieterseprijs is de Nederlandse Nobelprijs voor het beste kinderboek, heel heel heel erg goed dus.
Dat is dit boek dan ook: echt héél héél héél goed. Ook grappig, spannend, meeslepend, avontuurlijk, onthutsend, betoverend, overrompelend, indrukwekkend, aangrijpend en waanzinnig goed geschreven. Je houdt van Fing, Muulke, Jes en de anderen. Je loopt, slaapt, praat, eet en denkt met ze. Je droomt van ze. Ze worden familie van je. Het is niet eens irritant dat er Limburgs dialect in het boek staat.
Als je nooit iets van Benny Lindelauf gelezen hebt raad ik je aan om linea recta naar de bibliotheek of boekhandel te gaan. Zijn vorige boek ‘Negen Open Armen’ is trouwens ook fantastisch en gaat aan ‘De hemel van Heivisj’ vooraf.
Benny Lindelauf. De hemel van Heivisj. Querido, 2010.

Je hebt van die astronautenmaaltijden
daar gaan drie gangen in één pil.
Men zegt dat het knap is
zo’n éénspersoonshap-dis.
In zoiets kleins en ronds
zit toch het volle pond
drie gangen in één pil!

maar
hoe jij O zeggen kon
NASA kan er wat van leren
O
niet eens een woord,
een klank alleen
maar wat er allemaal paste in jouw O
Zo!
moleculaire minachting
bipolaire kou
een O als een oorvijg
een O als een douw
of hoe je je wenkbrauw optrok
geen Rus doet het je na
zelfs een brief van duizend kantjes
haalt die wenkbrauw niet qua
kwantumkleinering
panoramagekwel
een wenkbrauw als een oordeel
een wenkbrauwbevel.
Ik vind het knap, daar niet van
maar goddank dat er nu
iemand anders is
tegen wie je O zeggen kan.
Benny Lindelauf. Uit: Ik wil een naam van chocola. Querido, 2009.