Berichten

Ver weg, in de Flikflakbaai, wonen de Fnuiken.
De Flikfnuiken hebben een ster op hun buiken.
De Flakfnuiken niet. Flakfnuikbuiken zijn bloot.
Dat is het verschil. Dit verschil is niet groot.
[…]
De Flikfnuiken kunnen geen Flakfnuiken velen.
Hun kinderen mogen niet met elkaar spelen.

Wanneer er een vuur wordt gemaakt op het strand,
dan staan alle Flakfnuiken stil aan de kant.
Ze mogen niet meedoen.. ze krijgen geen drinken..
De worstjes zijn heerlijk, ze kunnen ze ruiken.
Och hadden ze ook maar zo’n ster op hun buiken.
Gelukkig komt al snel professor Hieronymus Meeker in de Flikflakbaai op bezoek met zijn ‘Wasechte sterren, niet duur!’ Binnen de kortste keren hebben alle Flakfnuiken ook een ster op hun buik. Maar dát vinden de Flikfluiken niet leuk.
De Flikfluiken staan vol ontzetting te kijken.
Ze roepen: ‘Wij willen niet op jullie lijken!
Verschil moet er zijn, ook al is het er niet.
Een Fnuik is geen Flikfnuik als niemand het ziet.
Wij willen niet lijken op Fnuiken met buiken
met sterren, wij zijn hier de slimmere Fnuiken.
Dus weg met die sterren, we willen ze kwijt.
Een ster is verwarrend en erg uit de tijd.’
Professor Hieronymus Meeker weet wel raad, voor 5 euro helpt hij de Flikfnuiken van hun ster af. Maar wat moeten de Flakfnuiken nu met hun ster?
Er zijn er met sterren. Er zijn er ook zonder.
Maar wie is nu wie? Niemand weet het. Geen wonder
[…]
een Fnuik is een Fnuik, wat voor buik hij ook heeft.
Een ster op een buik doet niet langer ter zake.
Verschil mag er zijn, maar je moet het niet maken.
Dr. Seuss. Uit: De Fnuiken en andere verhalen. Vertaling Bette Westera. Gottmer, 2014.
Met behalve De Fnuiken de korte verhalen Twee zwarrige Zwanten, Allemaal Sammen en Voor niets of niemand bang. Immer actueel boek over anders zijn en discriminatie op grond van uiterlijke kenmerken.
Heerlijke rijmen, fijne tekeningen, volmaakte vertalingen door Bette Westera: dr. Seuss verveelt nooit.
Leeftijd 6+

Ik ben een onberispelijk kind van onbesproken gedrag.
Ik vind dat niet bijzonder want ik ben het elke dag.
Ik ben het als ik kleur met rood en als ik kleur met groen
en komt de koningin eraan dan geef ik haar een zoen.
Dan geef ik een bos bloemen en dan neemt ze gauw het woord …
‘Jij bent een heel bijzonder kind,
misschien ben jij een wonderkind…’
[…]
Ted van Lieshout. Uit: Wij zijn bijzonder. Misschien zijn wij een wonder. Leopold, 2012.
Ted van Lieshout flikt het weer, een geslaagde bundel afleveren. Compleet verschillend van zijn vorige, Driedelig Paard” (klik hier voor de recensie), want de gedichten in “Wij zijn bijzonder. Misschien zijn wij een wonder” ogen zoals gedichten doorgaans ogen, met kleurige, grafisch aandoende, illustraties en een paar foto’s.
Rode draad is uiteraard anders durven zijn dan anderen, een thema waar van Lieshout telkens opnieuw op uitkomt. Het levert sterke, grappige, soms jolige gedichten op, in een expres ouderwetsige versjesschrijftrant, waar bijna ongemerkt Annie M.G.Schmidt-verwijzingsgrapjes doorheen gevlochten zijn, uitgevoerd in de unieke Ted van Lieshoutstijl.
Mocht anders durven zijn voor sommige kinderen nog een probleem opleveren, Ted van Lieshout leert het ze wel.
Leeftijd 6+