Er ligt een sneeuwbal op mijn bord.
Hij knalt open. Er komen vlokjes
uit. De vlokjes praten tegen mij.
Ze zeggen: “eet ons niet op.
Ga met ons spelen.
Gooi ons weg. Of maak iets van ons.
Maar eet ons niet op.
We liggen hier maar op een bord.
Breng ons naar buiten”.
Ik zeg: “nee”.
En wat gebeurt er?
Hap.
Dit gedicht is geschreven door William van de Mheen (10) uit Eemdijk. 

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *