In je hoofd
kun je alles.
Fietsen naar de maan,
boven op de wolken staan.
Strelen met je handen los,
lopen door een donker bos.
Vechten als een tijger,
dansen met een elf.
Afscheid nemen
zonder tranen,
alles gaat vanzelf.
Theo Olthuis. Uit: In je hoofd kun je alles, Uitgeverij Holland, 2007. Het gedicht staat ook op een Plintposter. http://www.theo-olthuis/
De Nobelprijs voor literatuur is de grootste prijs die een schrijver kan winnen. Deze week kreeg de schrijfster Herta Müller in Duitsland hem. Ze zegt: “poëzie is niet iets aangenaams. Je houdt er geen goed gevoel aan over”.
Toch helpt poëzie soms- echte poëzie, niet zomaar een versje – juist wel. Dan word je warm als je het koud hebt, ga je lachen als je huilt en krijg je nieuwe ideeën als je hersens vastlopen. 
1 antwoord
  1. Vera
    Vera zegt:

    hallo lezer van mijn reactie,
    ik heb ook een gedicht geschreven
    op diets verzoek zet ik hem nu op haar site 🙂

    Ik ben Deus Maximus,
    rijd rond hier in een taxicus,
    een dag? Dat is een fractiecus,
    ‘k leef wel duizend jaar!

    ‘K ben een veelzijdig typicus,
    want ik ben heel lieficus.
    Maar stiekem ook een dieficus,
    want ik steel weleens een hart….

    Vera

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *